De traditionele tijdrit van het trainingsweekend in Limburg blijft een bijzonder evenement.........
Joanne Brouwer geeft hieronder haar ervaring weer:
RONDJE VIJLENERBOS
Klinkt heel onschuldig, “rondje”: een rondje van de zaak, een rondje achter je naam op school, een rondje om met de hond.
Vijlenerbos, ook ontspannnen: bosviooltje, ochtendgloren, zon door de bomen en mos op de grond.
Venijn kan wel zitten in dat “Vijlener”, met de ijzingwekkende ij van vijlen, vilein en hijgen, eindtijd en scherp snijden.
 In combinatie brengen deze twee woorden iets meer teweeg bij degenen die meedoen aan de tijdrit. Onze tijdrit, in het “trainingsweekend Limburg” traditiegetrouw ingepland op de zaterdagmiddag. Voorafgegaan door allerhande zenuw-trekjes als weinig eten, veel eten, veel praten of juist slapen, veelvuldig gebruik maken van de w.c., tien keer de trap op en neer, begeven wij ons met slappe benen op weg naar het parcours.
Jaja, samen zorgen de woorden “rondje” en “Vijlenerbos” in onze jaarlijkse ontmoeting voor een onheilspellend gevoel.
Het rondje ligt in het heuvelland, heeft op en neer en een hééééél vals plat
Het rondje heeft gemene bochten met grind en onverwacht verkeer
Het rondje moet zo snel mogelijk, en nog een keer (en nog een keer)
Het rondje vormt het strijdtoneel van wijven en dames en meisjes
die zich op deze middag met een glimlach willen bewijzen.
De start, hou mijn zadel maar vast, het aftellen kan beginnen.
De start, wie voor me, wie achter en welk gat wordt gedicht door wie?
Alles zoeft langs, het asfalt en niets-vermoedende wandelaars.
Ik word aangemoedigd (ken ik die man?), voor de motoragent ben ik er even niet.
De eindstreep- ooit in krijt getrokken- wordt bepaald door de stopwatch van Nelly.
Heerlijke eindstreep, het zit er weer op, het zit in mijn kop en heel even nog in de benen
Maar overwinning smaakt zoet, vooral op jezelf, en dan is de pijn snel verdwenen.
Rondje Vijlenerbos,
De bevrijding is gekomen,
met de ij van fijn en het bos wacht op ons, en maakt ons volgend jaar wéér gek:
Dag rondje, dag meiden, tot dan dan:
Zelfde tijd, zelfde plek.
Joanne Brouwer
|
|
Laatste update ( Friday, 18 April 2008 )
|
