Het Verhaal Van....Alpe d'HuZus & Alpe d'HuZes

Amstelveen, 8 juni 2008

Alpe d’HuZes zit erop! Zaterdagavond ben ik thuisgekomen van een heel mooie week in Frankrijk. De week is in veel opzichten succesvol verlopen en ik heb als deelneemster aan de actie Alpe d’HuZus en als lid van de organisatie een super week gehad. Ik zal kort verslag doen van mijn belevenissen.

Maandagavond 2 juni
Na een reis van zo’n twaalf uur bereikten we dan eindelijk Bourg d’Oisans, toen we door het dorp reden op weg naar de camping zat daar het terras van het Nederlandse restaurant in Bourg vol met Alpe d’HuZessers. Op de camping aangekomen keek ik mijn ogen uit, we troffen één grote familie. De camping stond overvol en in de grote tent was volop leven. Iedereen zat aan de maaltijd en we konden nog een hapje mee-eten. Coen (voorzitter van de organisatie) hield zijn dagelijkse informatiemeeting op het podium in de tent en door het continue applaus uit het publiek bleek wat voor een enthousiaste groep mensen daar zat.

Op tijd naar bed was er die avond niet bij, er moest nog wielerkleding gesorteerd worden die de dag erna zou worden uitgedeeld. Met een groep van 20 man tot 0:00 uur in de weer geweest.

Dinsdag 3 juni
Echt uitslapen was er niet bij, om half 10 stond de meeting voor coördinatoren gepland. Lekker in het zonnetje de belangrijke issues van vandaag besproken. Er waren voor mij geen grote taken voor vandaag dus om half 1 stapte ik op mijn fiets voor een eerste ritje tussen de Alpenreuzen. Om mezelf voor de dag van morgen niet meteen in het rood te fietsen ben ik een geleidelijke klim richting les Deux Alpes gaan doen. Even weer het gevoel van klimmen in de benen hebben en natuurlijk het afdalen weer eens meemaken! Het was genieten, bij een zonnetje en temperatuur van 25 graden.

’s Avonds weer een lekkere maaltijd waarna we een kleine bijeenkomst hadden met de groep van Alpe d’HuZus. De groep bestond inmiddels uit 40 (!) meiden en Esther meldde ons de laatste informatie voor morgen. Daarbij vroeg ze om een vrijwilligster die tijdens de klim met een camera op het hoofd de beklimming wilde filmen. Ik heb mij meteen beschikbaar gesteld met natuurlijk de voorwaarde dat ik de beelden achteraf wel wilde hebben!

Dit maal kon ik wel op tijd naar bed om fit aan de start te kunnen verschijnen.

Woensdag 4 juni
Half 8 ging mijn wekker, ik wilde op tijd op om wakker aan de start te staan om 11:00 uur. Daarbij hadden we nog een coördinatorenmeeting die zeer belangrijk was. Er had zich een probleem voorgedaan met betrekking tot de veiligheid op de dag van Alpe d’HuZes (5 juni dus). De plaatselijke gendarmerie was niet tevreden over de veiligheid in de bochten en eiste daarom dat er in elke bocht iemand met een vlag moest komen te staan ter waarschuwing van het stijgende en dalende verkeer op de berg. Probleem was alleen: waar haal je nog even 144 vlaggers vandaan die van 5:00 uur tot 22:00 uur met een vlaggetje staan te zwaaien. Zonder vlaggers geen evenement, dus dit moest en zou opgelost.


Ik zat op hete kolen, moest met een uur op de fiets zitten en mocht daarom gelukkig op tijd weg. Om half 11 verzamelden de meiden bij de ingang van de camping en kreeg ik mijn camera-uitrusting: helm met camera-tje, snoertje naar een ontvangkastje in mijn achterzak en afstandsbediening op mijn stuur. Ik had tijdens het infietsen een hoop bekijks met dat gekke ding op mijn hoofd.

Even voor elf uur verzamelden iedereen zich weer bij de ingang van de camping waar Peter Kapitein (ambassadeur van de stichting Alpe d’HuZes) het startschot zou geven. Ik stond versteld van de enorme belangstelling. Een grote groep mensen met camera’s stonden om ons heen voor het fotomoment.

Precies om elf uur vetrokken we, 39 fietsters en 1 hardloopster. De weg langs de camping  maakt een bocht naar links en dan begint het feest, 14 km klimmen gemiddeld 10% met 5-10 km/h.

De groep viel snel uiteen. Ik was achteraan gestart en reed langzaamaan naar voren. Al na de eerste twee bochten werd het stiller om me heen. Ik reed van bocht naar bocht en hoorde in de verte alweer de volgende supporters! In elke bocht stond wel iemand, fantastisch! Daarbij kwamen er continu toeterende auto’s voorbij en werd ik ook van daaruit aangemoedigd.

De eerste zes bochten (bocht 21 t/m 16) zijn qua stijgingspercentage het zwaarst (rond de 14%), het tussenstuk iets minder en het laatste stuk, waar weinig bomen staan en de wind vrij spel heeft, maakt het nog een lange weg naar de finish.

Doordat ik het klimmen niet gewend ben kreeg ik tijdens het fietsen wat last van m’n rug wat het toch wel aardig zwaar maakte, maar zoals het Alpe d’HuZes-motto betaamt: opgeven is geen optie, dus ik moest wel verder.

Na 1 uur en 20 minuten kwam ik over de streep, waar ook weer een hele groep mensen stond om de fietsers binnen te halen. Na nog een tijdje boven te hebben gestaan ben ik rustig aan de afdaling begonnen. Ik kon terugkijken op een zeer geslaagde klim die meer dan de moeite waard was!!

’s Avonds vond de officiële bekendmaking van de opbrengst van Alpe d’HuZus (de meidenklim van 4 juni dus) en de totale opbrengst van Alpe d’HuZes plaats. Esther (initiatiefneemster van de meidenklim) kwam op het podium en maakte het fantastische bedrag van 26000 euro bekend als opbrengst van de Alpe d’HuZus actie. Ik kan met trots zeggen dat ik verantwoordelijk ben voor 10% van dat bedrag!! Inmiddels is dit bedrag gegroeid tot 34000 euro!!!!
Vervolgens nam Peter Kapitein het woord om, na het nog even spannend te houden, de tussenstand van de totale opbrengst van Alpe d’HuZes bekend te maken: we zijn de 3 miljoen euro gepasseerd!!!!! Na een paar minuten was iedereen pas weer stil.

Met al deze mooie berichten vertrok iedereen vroeg naar bed voor een onrustige nacht want om 4:00 uur zou de wekker alweer gaan.

Donderdag 5 juni
Na 5 uur slaap en de vermoeidheid van de afgelopen dagen was opstaan vanochtend om 4:00 uur niet heel moeilijk. Waarom? Vandaag is de grote dag!! Hier heeft iedereen een heel jaar naar toe geleefd, getraind en georganiseerd!

De officiële start vond plaats om 5:08 uur bij de ingang van de camping. Na de succeswensen en mooie woorden van Peter Kapitein klonk het startschot en vertrok de groep in het donker voor de eerste beklimming.

Mijn taak was deze dag het coördineren van de start. De hele dag reden hier busjes, motoren en fietsers af en aan en aan mij de taak dit alles in goede banen te leiden. Ik was daarmee ook het aanspreekpunt voor iedereen die ook maar een vraag had en met mijn shirt van de organisatie en de portofoon in handen werd hier dankbaar gebruik van gemaakt.
Vooral net na de start was het erg hectisch beneden aan de berg, het maakte het voor mij een uitdaging alles goed te laten verlopen.

Naarmate de dag vorderde werd het wat rustiger onderaan de berg, de meeste mensen verplaatsten zich naar de finish, waar de renners na weer een beklimming vermoeid boven kwamen. Rond een uur of 5 ben ik ook naar boven vertrokken. Heel bijzonder om langs de finish te staan en de renners steeds vermoeider boven te zien komen na wéér een beklimming.

Deelnemen kon als team of individueel. Alpe d’HuZes staat voor de uitdaging om zes keer op één dag de alpe d’Huez op te fietsen. De teams verdeelde deze beklimmingen, de individuele renners deden dit alleen. Het evenement is in 2006 gestart met 6 als symbolisch getal. Op 6-6-2006 gingen 66 renners 6 keer de Alpe d’Huez op. In 2007 gingen sommigen de uitdaging aan en fietsten 7 keer de berg op. Omdat Alpe d’HuZes grensverleggend werkt was de uitdaging voor een aantal renners dit jaar om 8 keer te fietsen en het lukte!!

Om 5 uur was ook Peter Kapitein beneden vertrokken voor zijn beklimming. Via radio 2 en het internet kon iedereen zien en horen hoe hij om 7 uur ’s avonds de top bereikte. Een heel emotioneel moment aangezien Peter op dit moment zelf ernstig ziek is en midden in de behandeling zit.

Om 21:00 uur was ik zo verkleumd en moe van het staan dat ik ben teruggegaan naar de camping en daar na een warme douche als een blok in slaap ben gevallen. Wat een dag, wat een week en wat een groots evenement!

Tom (medestagiair) en ik hebben nu al plannen voor volgend jaar, een team oprichten en zoveel mogelijk geld bijeen brengen is een leuk vooruitzicht, we gaan ervoor. Opgeven is immers geen optie!

Groeten,
Floor Kok

www.opgevenisgeenoptie.nl