Amstel Gold Race april 2008


Valkenburg, 19 april 5.30, de wekker gaat af. Huh?..... Wat? Waar? Waarom? Oja, fietsen. Jeetje, doe ik dit vrijwillig…? Help, mijn benen voelen zwaar… Ojee ik heb te kort geslapen. Vervolgens begint mijn vriend…

Dit is de laatste keer dat je mee doet. Elke keer weer ben je zenuwachtig, elke keer weer die prestatiedrang om in de beklimming als eerste boven te zijn. We kunnen ook uitslapen en vervolgens een terrasje pakken. Ondertussen neem ik een douche en hij draait zich nog eens om.


Na wat gegeten te hebben, krijg ik langzamerhand zin te krijgen in de AGR van 150km. Natuurlijk malen nog verscheidene zaken door mijn hoofd, heb ik wel voldoende gegeten, genoeg km gemaakt, wel of geen beenstukken of toch een jack of shirt met korte mouwen.  6.50 uur is alles beslist en fiets ik samen met mijn broer en zijn vrienden naar de start. Totaal 13 beklimmingen, waarvan 2 die voortdurend worden besproken: de Eyserbosweg en de Keutenberg.


Het weer is goed. Droog en zeker niet te warm. De sfeer zit er goed in. We zitten elkaar flink op te jutten. Wat me opviel is dat zelfs mannen zich indekken: "Afwachten hoe het gaat, ik ben ziek geweest. Maar ik heb last van mijn benen, paar dagen terug nog te flink uitgeweest". Een heerlijke onderlinge competitie.
De tocht verloopt prima. De Keutenberg en Eyserbosweg gingen prima! Heerlijk doorbeuken naar boven, terwijl velen afstappen! (vrouwen en mannen!). We hebben allemaal heerlijk gefietst en afgezien.



Raar maar waar, tijdens de tocht ben je zo met fietsen bezig dat je niet meer dan asfalt en fietsen ziet, toch is het genieten. Het Zuid-Limburgse landschap is prachtig. De combinatie van een uitdagende tocht in een prachtig landschap maakt het ieder jaar weer tot een prachtig weekend!
Blijf vooral tot en met de zondag. Na het fietsen van de Amstel Gold Race, een Amstel drinken is welverdiend!

Aagtje Dijkman